Rustdag (1) Camaret-sur-Mer

We liggen wel super rustig hier aan de steiger, geen gewiebel van de golven en dus worden we (relatief) laat wakker. Het is zaterdag 30 april. Koninginnedag in Nederland, maar ook in Camaret. Vandaag voel ik me een beetje een prinsesje. Jan ruimt op en was af. Ik mag lekker onderuit met mijn boek. En daar is het ook weer voor, want voor het eerst is er echt sprake van onweer, regen en hagel.

’s Middags is er palaver op de Beaujoli. Plan is om morgen te vertrekken. We gaan dan naar Audierne. Een plaatsje waar we nog nooit zijn geweest en wat schitterend moet zijn. Na het palaver lopen Jan en ik nog samen naar het dorp voor wat verse spulletje. Omdat het begon te bliksemen moesten we op de terugweg nog stevig doorlopen. We zijn niet helemaal droog overgekomen. ’s Avonds na het eten (Frans gegrild kippetje) gaan we lekker onderuit, kacheltje aan, op de bank, filmpje kijken. Echt een rustige vakantiedag vandaag.

Rustdag (2) Cameret-sur-Mer

Het is zondag 1 mei 2011, officieel de dag van de arbeid, maar we doen erg weinig echt actiefs. Hoogtepunt  van vandaag is het dieseltanken en de wandeling naar het dorp voor een drankje in een plaatselijke kroeg. Verder genieten we van onze vrije dag. Niet te geloven dat onze eerste maand vakantie er alweer op zit. Het is omgevlogen.

Vertrek naar Audierne

Het is maandag 2 mei. Een nieuwe week begint maar op zich maakt dit voor ons weinig verschil met andere dagen. We starten rustig op en we stoeien met het internet (we willen al onze foto’s op de website en dat is nog even puzzelen. Binnenkort meer hierover).

We gooien om 14.00 uur los en vertrekken richting Audierne. We hebben een klein windje en er is goed te zeilen. We lopen met 7 knopen om ‘Pointe du Toulinguet’ heen. Een uurtje zeilen we zo verder. Maar dan, net na de ‘Pointe de Pen-Hir’, komt er mist opzetten. Dikke mist. We schatten in minder dan 100 meter zicht. Dat betekent opletten geblazen: radar aan, luisteren en uitkijken. We zien op de radar dat er een boot zonder AIS op ons afkomt. Altijd spannend wat dat dan is. Het blijkt een zeilboot te zijn, maar wij zien ‘m niet. De Beaujoli wel. Zij liggen zo’n 100 meter naast ons aan bakboordzijde. Ook hen zien we alleen op het scherm. Via de marifoon praten de mannen elkaar bij. Na een uur of twee wordt de mist steeds minder en hij verdwijnt helemaal voordat we de ‘Raz de Sein’ ingaan. We stellen ons in op rommelig water. Dat betekent, kussens en boeken weg, zeilpak aan en de deuren naar binnen dicht. Er zou wat water kunnen overkomen.

De Raz is een bijzonder stroomgat tussen Île de Sein en het vaste land. In de zeilbijbel de Reeds staat (vrijvertaald) het volgende hierover: ‘Als regel moet de Raz altijd genomen worden met de kentering om de minst oncomfortabele omstandigheden te verzekeren. Precieze timing is vitaal. Zelfs een uur te vroeg of te laat kan een groot effect hebben op de staat van de zee. In goed weer, met doodtij, en wind en stroom in dezelfde richting, is het niet moeilijk. Maar in gemiddelde of sterke wind moet de Raz genomen worden met de kentering. In sterkte wind tegen stroom ontstaat een stijl brekende zee en ‘overfalls’ en moet de Raz absoluut worden vermeden’.

Het wordt een non-event. We komen op de seconde nauwkeurig aan met lichte, halve wind. Je merkt niet eens dat er iets aan de hand is met dit vaarwater. We zitten beiden te wachten totdat het gaat beginnen, maar… het komt nooit. Binnen een half uur zijn we de Raz door. We draaien bakboord uit, waardoor we de wind ruim van achter krijgen. Dus gaat de gennaker uit. En lopen we met dik 8 knopen door het water de kust van Audierne aan. Het is dan 18.30 uur. De kust is bezaaid met witte huisjes. Een mooi gezicht. We varen met hoogwater door het kanaaltje richting de haven in het dorp. Je moet hier niet met laagwater zijn, want dan staat er te weinig water om met onze diepgang veilig binnen te komen. Bij aankomst proosten we met champagne op de gezondheid van onze vrienden Charrel en Carolien. Vandaag vieren zij hun zilveren huwelijk. Proost!

We eten gemakkelijk en de avond brengen we door met een boek op de bank.

Rustdag (1) Audierne

Dinsdag is was- en klussendag. We beginnen al ’s morgens met het schoonmaken van de watertank. We vonden dat er een muffe smaak aan het water zat, dus goed om even te controleren of er iets van aanslag in de tank zit. Op zich een gemakkelijke klus, behalve dan dat de watertank zich onder ons bed bevindt en we dus eerst de hele boel konden verbouwen. De dag begint een beetje bewolkt (maar het is niet koud) dus binnen bezig zijn is niet heel erg. Het waait een beetje dus goed om was te drogen. We hebben een drie kilo wasmachine en het beddengoed neemt al snel drie wassen in beslag. Ik maak binnen alles weer netjes en Jan splitst weer een lijntje voor Adri z’n gennaker. Lijnen splitsen is z’n nieuwe hobby en daarom gaat hij bij ons ook nog even verder.

Ik zorg voor wat boodschapjes en verken het dorp. Er zijn veel winkeltjes en er is bedrijvigheid, alleen doet het toch allemaal ietwat uitgestorven aan. Wellicht dat dit komt omdat het vroeg in het seizoen is. ’s Middags is er nog tijd om in de zonnetje te zitten lezen. We gaan ’s avonds buiten platen met Ellen en Adri. Tijd voor verse garnalen! Het schoonmaken kost altijd even wat energie, maar ze smaken weer heerlijk. Na het eten is er palaver. Morgen gaan we naar Concarneau.

 Tocht naar Concarneau

Voor het eerst sinds tijden gebruiken we een wekker. We vertrekken om 7 uur, dus om 6 uur gaat de eerste wekker. Eerst nog even snoozen en dan gaan we meteen over in de actiestand. Wassen en  aankleden, vers stokbroodje halen, ontbijten en boot klaarmaken voor vertrek. Het zonnetje schijnt, maar er is geen wind. Eerst proberen we nog te zeilen, maar dat heeft geen zin. We hebben totaal geen snelheid, dus de helse machine gaat aan. Dan komt er toch een windje en we kunnen zeilen en kan de motor weer uit. Zo gaan we op grootzeil en genua op de voorlopig laatste kaap af (Pointe de Penmarc’h).

Tijdens de tocht is het opletten geblazen. Het barst van de visstaakjes. Normaal zie je ze al slecht, maar hier liggen allemaal jerrycans (dus zonder staakje en vlaggetje) in het water die je pas op het laatste moment ziet. Zeker de blauwe en de groene! Op een bepaald moment ziet Jan iets groots wits in het water drijven. Maar wat is het? Als we goed kijken zien we dat er allemaal super, mega grote witte kwallen drijven. Ik zeg ‘Hé, Portugese oorlogschepen!’. Maar volgens Jan heb ik het mis… Toch maar eens een boekje kopen met ‘Wat zie ik in het water voor dummies’.

Als we de hoek om zijn krijgen we weer ruime wind. De gennaker gaat uit. En dat is met onze rolgennaker een makkie. Even aan een lijntje trekken en woep de rode lap staat bij. Rond 14.00 uur lopen we de kust aan. We zien grote vlaktes blank zandstrand. De jachthaven zien we al snel aan onze bakboordzijde liggen. Op de visiteurssteiger liggen allemaal wedstrijdboten (Figaro-race), dus daar is geen plek voor ons. We kiezen daarom de lange, betonnen steiger om aan te leggen. We hebben prachtig uitzicht op de ommuurde stad(ville close) van Concarneau. Later vertelt de havenmeester in de capitainerie dat we hadden moeten reserveren. Het is druk, onze plek is gereserveerd, dus we moeten verleggen. Dat doen we dan ook gelijk en op onze nieuwe plek liggen we ook prima.

De middag spenderen we op ons achterdek. Na wat spatjes regen trekt de lucht open en nemen we het  ervan. Ik lees in mijn boek en Jan kijkt aan de binnenkant van z’n ogen. Een ontspannen middag dus. We eten een Hollandse bonenschotel, bellen met het thuisfront en gaan aan de slag met de foto’s voor de website.

 

4 Responses to Camaret-sur-Mer, Audierne, Concarneau

  1. eliane says:

    Ha Jan en Sabine,
    inderdaad niet te geloven dat jullie eerste maand er al weer op zit.
    Dat betekent tevens dat wij déze maand ook gaan vertrekken!!
    Het is erg leuk om jullie verhalen (en die van de Beaujoli) te lezen en het begint al enorm te kriebelen, maar de lijstjes van huis, boot en werk zijn nog lang niet klaar.
    Nog even doorbuffelen dus….
    Jullie veel plezier verder en hartelijke groeten,
    Huibert en Eliane van de Beluga

  2. Nicky says:

    “Een nieuwe week begint maar op zich maakt dit voor ons weinig verschil met andere dagen.”
    Beetje jammer dit Sabien… haha!

  3. Nicky says:

    “Voor het eerst sinds tijden gebruiken we een wekker.”
    Nog zo één….. haha!!! Maar gelukkig geniet je er wel lekker van!!!!
    Leuk om te lezen weer allemaal.

    Groetjes Nicky

  4. peter en elly says:

    Hallo Jan en Sabine

    Wat gaan jullie snel. Ik heb net eens op de kaart zitten kijken waar jullie zitten. wij moeten straks nog hard rijden met de camper om jullie in te halen.Hans is vanmorgen de fietsen komen brengen die achterop meegaan.Wij zijn ook een beetje aan het inpakken en inruimen om met die “bejaarden”een paar leuke weken te hebben.Ze mogen niet te veel meenemen, want ook hier telt het gewicht.Dus ook niet te veel bestellingen doen, want de doos wijn laten we ook thuis, onderweg genoeg te koop in frankrijk.Die mud aardappelen moet ook thuis blijven. Verder rekenen we op mooi weer, dus badkleding en een korte broek moet voldoende zijn.Slapen in de alkoof voor Hans en Jet is ook warm, dus nachtkleding kan ook thuis blijven.Ze kunnen alleen maar naast elkaar liggen, dus heeft Jet ook echt vakantie.Wij hebben achterin een heerlijk breed bed, ja verschil moet er zijn.
    Groetjes en tot gauw.

    Peter en Elly.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *