Het vakantievieren gaat door

On 12/09/2011, in Frankrijk, by Sabine

Hier weer een update van hoe we het hebben, deze nadagen van de zomer. Een kleine samenvatting van wat je hieronder gaat lezen: het weer is wisselvalliger, komen later uit bed, we zijn meer binnen, lezen, computeren, internetten, werken, klussen en tutten. Ons tempo ligt erg laag. Alleen het eten en drinken gaat gewoon nog in het oude tempo door.

Maandag 5 september 2011, Deauville (rustdag 7)

Vandaag gaan we op zoek naar een lekkage. De laatste tijd horen we regelmatig de bilgepomp aanslaan. De laatste nachten zelf meerdere keren per nacht. Niet goed dus. De vloerdelen gaan allemaal van de vloer en we gaan op zoek. We vinden de lekkage niet, maar het is een mooi moment om meteen even de boel schoon te maken. Zand, stof en haren vallen toch tussen de gleuven door. Het kost wat tijd en energie, maar dan is alles weer fris.

Voor wat betreft de lekkage: dien blijkt veroorzaakt te worden door een lekkende terugslagklep achter de pomp. Zo wordt het bilgeputje iedere keer leeggepompt in de lange slang die naar de achterkant van de boot loopt en als het putje leeg is stopt de pomp en loopt het water uit de slang weer langzaam terug. We pompen we de bilge leeg met de tweede bilgepomp als het water uit de slang is teruggelopen. En dat werkt goed. De automatische bilgepomp hebben we sindsdien niet meer gehoord. Goed geregeld.

’s Middags doe ik weer het dagelijkse fietstochtje naar de supermarkt. Dit keer met Ellen. Zij komt bij ons eten, ze is alleen want Adri is voor zaken vandaag terug naar Nederland. Hij komt vannacht niet ‘thuis’ (op de boot). We doen eerst een borrel met lekkers en beginnen met een paar potjes Mexican Train. Dan eten we gegrilde boeren kippetjes met appelmoes. El heeft vroeger bij een poelier gewerkt en is hartstikke goed in het snijden en verdelen van de kip. Na het eten doen we een potje Mexican Train. Ik mis Adri (ik verlies met een gigantische slechte score….).

Dinsdag 6 september 2011, Deauville (rustdag 8)

Het weer is echt wisselvallig. Buien en zon en er staat veel wind. We gaan tussen de buien door naar  het strand om daar foto’s te maken voor een verjaardagskaart voor onze vriend Charrel. Bij het weggaan ga ik onderuit op een glad stukje aan het eind van de steiger. Veel pijn en een bloedende knie. M’n laarzen krijgen de schuld. Veel te gladde zool!

Op het strand zitten honderden meeuwen op het zand aan de vloedlijn. Gek gezicht. We waaien half weg, maar het lukt. Jan schrijft onze felicitaties in het zand met de pikstok. We maken er mooie foto’s van. We zijn lekker bezig.

 

’s Avonds eten we gemakkelijk en kijken een filmpje. Lekker avondje op de bank dus. Kacheltje aan. Heerlijk coconnen.

Woensdag 7 september 2011, Deauville (rustdag 9)

Jan wil een paar klussen van de klussenlijst doen en daarvoor hebben we wat spulletjes nodig. Op naar de botenwinkel hier in de haven en de klusmarkt. Buiten de stad zit een grote Bricolage. Het is even een paar kilometer fietsen (over een 70 kilometer weg, zonder fietspad!), maar rond vijf voor twaalf zijn we er. We hebben net een mandje gepakt en dan hoor ik ene mevrouw omroepen dat ze gaan sluiten. Shit. Vergeten. De tent gaat dicht en pas weer om 14.00 uur weer open. Dus daar gaan we weer. We fietsen via een andere route terug. Dit keer niet naar de haven, maar naar het centrum van Trouville. Daar zijn we deze dagen nog niet geweest.

Er is markt. We hebben niets nodig. Kijken, niet kopen. Als we langs de gegrilde kipjes lopen besluiten we te gaan lunchen. Jan kiest een brasserie uit. Het heet ‘Le 142’ (vanwege het huisnummer) en het ziet er binnen super Frans uit. We besluiten een menu te nemen, zodat we vanavond gewoon alleen een salade kunnen eten. Wel zo gemakkelijk. We hebben immers vakantie.

Na de lunch fietsen we weer terug richting de Brico. Die is weer open en we slaan onze slag. Jan koopt een dubbel stopcontact (stond al lang op ons verlanglijstje) voor in de keuken.

Eind van de middag komt Adri ons uitnodigen voor een borrel op de Beaujoli. Hij heeft goede zaken gedaan in Nederland en daar gaan we op proosten. Tevens is het een mooi moment samen naar het weer en de tocht van morgen te kijken. Palaver dus. Lekker knoflookstokbroodje erbij…

Na de borrel eten we saampjes thuis en trekken we weer een filmpje uit de (digitale) kast.

Donderdag 8 september 2011, tocht van Deauville naar Saint-Valery-en-Caux

Vandaag verlaten we Deauville. We staan vroeg op en hebben de wekker weer eens gezet. Ik ga samen met Ellen naar het havenkantoor om te betalen. We liggen hier al een poos en Deauville is echt niet een van de goedkoopste havens. Dus dat is nog best een fiks bedrag. Ellen vraagt very nice om een ‘special price’ en de dame achter de balie werkt mee. Dat is nog eens een meevaller. Dat scheelt ons zo bijna 100 euries!

Nog even een broodje en dan is het klaarmaken voor vertrek. Dat vertrek was gepland voor 10.00 uur, maar Jan en Adri hebben – bij onze afwezigheid – besloten om toch eerder te vertrekken. Wel zo handig, anders gaan misschien de deuren van de sluis nog dicht en moeten we aanleggen en sluizen. Wel is het even aanpoten. Ineens hebben we haast.

We verlaten de haven van Deauville rondom hoogwater. Het is net doodtij geweest, wat betekent dat hoogwater minder hoog is dan gemiddeld. Voor geïnteresseerden: De begrippen doodtij en springtij hebben te maken met de stand van de maan t.o.v. aarde en zon. Bij doodtij zijn de verschillen tussen hoog en laagwater het kleinst, bij springtij het grootst.

Als we tussen de pieren de zee op varen blijkt dat we ruime wind hebben op het eerste stuk, de oversteek van de Seine monding, langs le Havre. Er is weinig grote scheepvaart dus we hoeven niet te wachten of uit te wijken en hebben de stroom mee. Normaal is stroom mee een voordeel maar vandaag gaan we van getijdehaven naar getijdehaven wat betekent dat je met hoogwater weg gaat maar ook met hoogwater aan moet komen. Als we te snel gaan zullen we moeten ankeren of rondjes varen tot er voldoende water staat. We minderen dus flink zeil om de snelheid uit de boot te halen. Het wordt uiteindelijk een beetje dobberen naar Saint-Valery-en-Caux. Jan stuurt mij naar binnen. Het is koud. Ik ga binnen onder de dekens lekker lezen en een beetje dommelen.

In het kader van ‘hoe kan je bezig blijven’ gooit Jan de hengel uit met het ‘makreeltuig’. Na nog geen twee minuten staat de hangel krom, beet. Jan vraagt zich af of er soms een pluk zeewier aan hangt? Maar een heel stel meeuwen heeft interesse in wat er aan de haak hangt, dus het is vis! Jan denkt: eerst de snelheid uit de boot halen. Hij zet de molen op de slip om te voorkomen dat de lijn breekt. Alleen de genua staat uit en die haalt Jan binnen zodat de boot alleen nog op de stroom verder gaat. Hij begint vervolgens de lijn in te halen. Inmiddels is er al zo’n 250 meter lijn uitgelopen en dus is het binnenhalen nog een hele klus. Maar de gedachte dat er minstens vier makrelen aan hangen maakt veel goed. Als hij na 200 meter opdraaien z’n arm wat rust geeft ziet hij de meeuwen verdwijnen. En ja, geen weerstand meer. Al met al leuk bezig geweest met, ja wie zal het zeggen.

En zo verdwijnen langzaam de uurtjes tot we om 19.00 uur voor de pieren van ons geliefde Saint-Valery-en-Caux zijn aangekomen. We zijn aan de vroege kant een varen nog wat op en neer tot er, een uurtje later, voldoende water staat om naar binnen te varen.

Het voelt als thuiskomen, als we door de deuren heen varen. We gaan niet aan de visiteursteiger, maar aan de kop van een van de steigers verderop. Daar mochten we de laatste keer ook liggen. We kletsen met een stel dat naast ons ligt. Engelsen. Zij zijn op terugweg naar huis, naar Eastbourne. Ze hadden twee weken vakantie, de stakkers. Durft Jan gewoon te zeggen dat wij bezig zijn met onze laatste drie weken….

Ik nodig El en Adri uit voor een borrel en wat lekkers bij ons, maar El heeft nog tongetjes en die moeten vandaag gegeten worden. Dus worden we daar uitgenodigd. En zo zitten we, even later, na te praten en lekker te eten op de Beaujoli.

We hebben het o.a. over ‘pech’ aan boord. Jan doet dan de volgende uitspraak: ‘Wij hebben helemaal nooit problemen’. Ik zeg: ‘Nou, ik kan wel dingen opnoemen wat bij ons kapot is gegaan deze vakantie’. En zonder moeite noem ik twee dingen die vorige week nog defect waren. Wij voelen het alleen niet als ‘problemen’. Het zijn gewoon van die dingen die gebeuren als je een boot hebt. Er is altijd wel wat te doen. Ons devies is ook: defecten meteen oplossen of vervangen. En nou vindt Jan bootklusjes leuk, dus…. Ziet hij ook helemaal geen problemen.

We besluiten het niet laat te maken en gaan na het eten weer terug naar onze boot.

Vrijdag 9 september 2011, Saint-Valery-en-Caux (rustdag 1)

’s Morgens is er markt in het dorp en we gaan op zoek naar verse aardbeien. Het weer is lekker. Jan spuit de boot af, die zit onder het zand. In Deauville lagen we naast het strand. Mooi, maar met wind iets minder vanwege het zand. Ook liggen er kleine schelpjes in het gangboord. Ik help Jan en lap de ramen droog. Samen werken we in het zonnetje en ’s middags genieten we in de kuip nog van de zonnestralen. Korte broek en T-shirt weer!

’s Avonds koelt het af en doen we het kacheltje aan. Filmpje erbij. Uggies aan. Chillen.

Jan had gisteren beter niets kunnen zeggen over ‘geen problemen’. Vandaag doet hij namelijk ene paar klusjes. Zo bouwt hij het eerder gekochte stopcontact in, waarbij z’n nieuwe accuboormachine volledig uit elkaar valt. Ook gaat hij de boefschroefbediening repareren. Daar blijkt echter iets in verbrand te zijn, zodat er een nieuwe moet komen. Schade vandaag: 260 euro!

Zaterdag 10 september 2011, Saint-Valery-en-Caux (rustdag 2)

Vandaag gaan we na het ontbijt op de fiets naar de grote supermarkt (E. LeClerc) net buiten het dorp. Dat is nog best een eindje en een hele klim. We merken dat onze conditie niet meer je-van-het is. Afstappen dus en naast de fiets omhoog lopen. Dit keer waren we zo slim om vooraf even de openingstijden te checken. Gelukkig hebben ze hier geen middagsluiting.

’s Avonds is het ineens half acht en we hebben om 19.45 uur afgesproken bij ons favoriete restaurant hier in de dorp. Daar bereiden ze alles op een houtvuurtje. Alles heeft dus een heerlijke rook- en bbq-smaak. De entourage is ook heel gezellig.

We kiezen een menu van 25 euro. Voorgerecht, hoofdgerecht, kaasplankje en dessert. Heerlijk, maar eigenlijk veel te veel…. Tonnetje rond en met de bovenste knoop van onze broek los lopen we terug naar de boot.

Zondag 11 september 2011, Saint-Valery-en-Caux (rustdag 3)

Het weer is wisselvallig. Buitjes. Zon. Wolkenpartijen. Geen ontbijtje buiten dus. We doen vandaag even rustig aan qua eten. Balansdagje tussendoor. We starten met een yoghurtje en besluiten te gaan fietsen. Bewegen moeten we, want we groeien dicht met al dat lekkere eten en drinken. Op de oceaan vielen we zowat een halve kilo per dag af. Nu komen we qua gevoel elke dag een halve kilo aan! Ik heb idee om te fietsen naar ‘Veulette-sur-Mer’. Een van de dorpen verderop aan de kust. We gaan eerst een steile straat omhoog, hier tegenover de haven. En volgens de kaarten op mijn I-phone loopt verderop een pad… Het blijkt uiteindelijk toch ook weer een 70 kilometer weg te zijn, zonder fietspad. Zo zonde dat ze dat niet kennen hier. Ook is het af en toe wat erg heuvelig. We besluiten vanwege het gevaar de 70 kilometer weg te verlaten en een boerenweg te pakken. Het lijkt of we zo ook via een goed pad bij de dorpjes aan de kust kunnen komen. Helaas helaas. Het is een soort déjà vu.

Boerenland zonder verharde weg. Dit keer alleen met plassen en zachte klei en modder. Oppassen dus. Er staat ook een aardig briesje en bovenop de Falaise (bovenkant van de krijtrotsen) hebben we geen bescherming voor de wind. Pittig dus. Het zweet stond op onze ruggetjes. Veulette hebben we niet gehaald, wel hebben we lekker bewogen. Nog even ommetje in het dorp van St. Valery (vers stokbroodje halen) en dan is het tijd om in de kuip te zitten. De zon komt net door en uit de wind is het nog best lekker. Ik zit heerlijk met m’n boek en Jan met z’n I-Pad.

Gister had ik alvast een bloemkool-gehaktschotel gemaakt. Die eten we vanavond. Wel zo makkelijk. Na het eten zeg ik Jan dat ik heel graag m’n boek uit wil lezen vanavond. Geen videootje dus. Jan pakt het moment om verder te gaan een klus voor z’n werk.

Maandag 12 september 2011, Saint-Valery-en-Caux (rustdag 4)

Vandaag is het geen weer om buiten in de kuip te zitten. Het waait nogal. De temperatuur is ook al aan het dalen. Dus na het ontbijt maken we er weer een dagje binnen werken (Jan) en webloggen (ik) van. Het schudden in de haven valt nu op zich nog mee. Gisteravond was het schudden geblazen. Zodra de deuren van de sluis open gaan voel je meteen het verschil.

We komen niet echt buiten, alleen voor een paar kleine boodschapjes. Binnen is het gezellig. Muziekje en kacheltje aan. Vanavond komen rond 20.00 uur de Bruijntjes Mexican Trainen, dus we eten niet te laat. Ik maak hamburgers volgens het recept van Jan, à la Mix-inn (met paprika).

Ook is het vanavond weer tijd voor een palaver. Wat doet het weer? Wanneer kunnen we weg en waar gaan we dan naartoe?

 

8 Responses to Het vakantievieren gaat door

  1. Madelon says:

    Weer een prachtig verhaal Sabine! Leuke foto voor de verjaardag van Charrel!!!

    Maar eh… kom nu gewoon maar lekker naar huis!

    xxx Madelon, Isabel en Duuk

  2. Nicky says:

    Laatste drie weken… Gelukkig geniet je nog iedere dag! Doe dat ook maar goed, want voor je het weet zit je weer naast me;)
    Owow afstappen met fietsen vanwege de conditie,,,,, Sabine toch!! Dus in Nederland gauw die crosstrainer weer op;-)

    Veel plezier de laatste weken en tot de 3e van oktober!

  3. ” Wij hebben nooit problemen….” Als dat geen ultime zen-houding is weet ik het niet meer. Waar een vakantie van 6 maanden al niet goed voor is.

    De kaart is geweldig leuk geworden, lief dat jullie er zoveel moeite voor hebben gedaan. Kusje op de voet van Sabine waar het au doet…

    Bijna thuis…..

    Charrel

  4. ben says:

    Het is mij een volkomen raadsel hoe jullie zo’n strafkamp in godesnaam kunnen uithouden.
    Jullie verdienen de hemel!

    Kussen,

    Ben

  5. Jacqueline says:

    Wat is het toch heerlijk om jullie verhalen te lezen. Laat er straks maar een boek van maken. Wat een gave herinnering aan jullie mooi tocht. Het zal voor ons ook wennen worden, nog maar 1 oprit, wat een armoe!!!!
    Jan de deuren van je buren zijn geschilderd en zijn weer mooi anders geel, dus thuis kun je ook aan de klus hoor of zijn huisklusjes minderleuk?!
    Geniet nog maar lekker hoor!
    groetjes en knuffels van Patrick rick en Jacqueline

  6. yvon says:

    \dag sabine, je hebt echt een avonturen beleefd. hier kan je voorlopig op teren. HA AH !!! Wat ik ook alvast doe is jou van harte feliciteren. nog een paar dagen en dan is het zo ver. Ik wens je een hele leuke en fijne verjaardag toe. en blijven geneiten. tot gauw knuffel

  7. audrey says:

    Nou luitjes,
    De laatste 3 weken…….. (Goh dat is mijn hele vakantie geweest!). Nog even lekker genieten enne zoals gisteren afgesproken gaan we snel ook een spel mexican train doen!
    Dikke kus

  8. Trudy says:

    3 weken is voor de gewone burger zn hele vkantie, dus geniet!!!!!!!!
    maar het zou ook wel wer leuk zijn jullie in levende lijve te zien.
    Sabine alvast een fijne verjaardag
    liefs xxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *